HÜZÜN

manasını bilmek istemediğim bir hüzündü benimkisi.birden beliren ve hiç yalnız bırakmayan bir hüzün.kollarıyla beni sımsıkı saran bir hüzün.yüreğimin coğrafyasına egemenliğini kurmuş,ve başka hiçbir duyguyu sınırlarına sokmayan bir hüzün.yalnızlığımı isteyen ama beni biran olsun yalnız bırakmayan bir hüzün.bu hüzün ki beni onlarca yılın emeğini,çığlıklar ve ağıtlar arasında yok olduğu bir anda yakalayıp,ölene kadar bırakmayacak bir hüzün.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.