Hayat Senin Yaşattığın Kadardı..

Muamma bir romandı aşk okuyupta bitiremediğim…
Bir özLemdi duygu,hükmedemediğim
Ve öyLe birşeydir ki beklediğim;
Hasretle

hasretine hasret hapsedildiğim…


[Dil susmuştur artık…]
Hisler seyirci rolünde
Gönül, zırhını kuşanmış bağıra bağıra davet etmekte yangınları…

Canım yanıyor…
Kalsaydın diye söyLeyemedikLerim
Gittikten sonra yüreğime ağır geliyor…
Şimdi ardından seslendiklerim yutkunurken boğazıma takıLıyor…

GİTMEK
Bir büyü gibi saran
Ağrılar yumağı, kışkırtılmış düşlerdir ki
sen şimdi esirgeme kendini kalbim

Kederin o derin yalnızlığından

Tüm tümceler yarım kaldı
Hayat; senin yaşattığın kadardı.
[[Beklemek ağırlaşıyordu]]
Trenler geçip gidiyordu
Saat beşe geliyordu…
Herşey yerli yerinde
Sen hep yanş yerde

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.